ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΟΥ ΑΜΛΕΤ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΗΣ ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑΣ

original-1284009-1

Και μόνο η ιδέα για μια συνάντηση μου με δύο φαντάσματα έκανε την αδρεναλίνη μου να κτυπά κόκκινο.

«Αν το καταφέρω θα ναι τουλάχιστον πρωτότυπο!» σκεφτόμουν συνέχεια. Αλλά, αμέσως μετά δεκάδες ερωτήματα απασχολούσαν το μυαλό μου: Που θα βρω τα φαντάσματα; Πως θα τα συναντήσω; Τι ώρα έρχονται; Και πού; Τι μορφή θα ‘χουν; Θα ανταποκριθούν στο κάλεσμα μου; Τι πρέπει να τα ρωτήσω; Τι θέλω να τα ρωτήσω; Θα μου δώσουν απαντήσεις; Αν μου δώσουν πρέπει να τις καταγράψω όλες; Οφείλω να το κάνω; Πως θα επικοινωνήσω μαζί τους ; Αν τα καταφέρω πως θα επικοινωνήσω την συνέντευξη αυτή στους άλλους; Αυτές και πολλές ακόμη βασανιστικές απορίες με κυρίευαν.

«Πρέπει να προσπαθήσω να φέρω εις πέρας την αποστολή μου δίχως δισταγμό», είπα στον εαυτό μου, «και ας μην με βγάλει πουθενά. Τουλάχιστον θα κάνω την προσπάθεια μου». Παρότι η ελπίδα για την επιτυχία της συνέντευξης αυτής έμοιαζε μακρινή,  σχεδόν όσο και η προσδοκία για την ανάσταση νεκρών, ξεκίνησα να προετοιμάζομαι για αυτή την αβέβαιη  αυτή συνέντευξη με τις απόκοσμες  οντότητες.

 Η ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ (Συνεννόηση)

c1f62cb393c20476ba83946008892f47Οντότητες; Φαντάσματα; Πνεύματα; ; Άυλα στοιχεία; Απόκοσμες δυνάμεις; Στοιχειά;

Οι λέξεις που μου έδωσαν το έναυσμα να αρχίσω, τώρα τσακώνονται πια δίνει καλύτερα το νόημα.  Ποια λέξη να βρω να ονοματίσω αυτό που θέλω να σας πω; Και αν την βρω, το πολλαπλό της νόημα θα κάνει περίπλοκη και δύσκολη  την επικοινωνία, τόσο κατά τη διάρκεια της συνέντευξης με τα φαντάσματα , που έρχονται  από το παρελθόν, και ενδεχομένως το νόημα της λέξης από τότε ως σήμερα να έχει αλλάξει, όσο και με εσάς. Πιθανά εγώ να σας μεταφέρω κάτι από την συνέντευξή μου με το φάντασμα, όπως εγώ το εξέλαβα και το άκουσα και εσείς να λαμβάνετε κάτι άλλο. Πάντως θέλοντας και μη, εδώ εγώ θα είμαι ο ενδιάμεσος. Η μήπως όχι;

Χρησιμοποιούμε την γλώσσα για να εκφράσουμε τα πράγματα γύρω μας, αλλά αυτά υπάρχουν από μόνα τους γύρω μας. Δεν χρειάζεται να τα ονομάσουμε εμείς για να υπάρξουν. Άραγε τα φαντάσματα υπάρχουν επειδή τα ονομάσαμε εμείς ή όντως υπάρχουν και εμείς αργότερα τα ονοματίσαμε; Μήπως οι άυλες αυτές μορφές (είδατε; άρχισα πάλι να τις προσδιορίζω με λέξεις) είναι κατασκευές του μυαλού μας, δεν υπάρχουν, και απλά τις δημιουργούμε λεκτικά όπως ακριβώς δημιουργούμε και τις λέξεις; Για να δημιουργήσουμε όμως λέξεις ζητούμενο είναι το αντίκρισμα, το «πράγμα». Συνεπώς τα φαντάσματα υπάρχουν, είτε είναι «πράγμα» είτε είναι  κατασκεύασμα του νου. Και πιο χειροπιαστή απόδειξη της ύπαρξής τους, από το ότι δέχτηκαν να μου παραχωρήσουν συνέντευξη, δεν υπάρχει.

Αμφιβολίες και αντιρρήσεις μπορείτε να έχετε. Αλλά οι  ισχυρισμοί ότι τα εν λόγω φαντάσματα είναι απλά και μόνο λογοτεχνικά, περίτεχνα, κατασκευάσματα του Αισχύλου και του Σαίξπηρ και τίποτα παραπάνω, με βρίσκουν τελείως αντίθετο. Με την συνέντευξη μου αυτή ευελπιστώ να μάθω τι πιστεύουν και αυτά για αυτό.

Ας προχωρήσουμε όμως με την συνέντευξή μας .

Κυρίες και κύριοι, αναγνώστες και αναγνώστριες, δεν ξέρω αν είχα την χαρά, σίγουρα όμως είχα την τιμή να συναντήσω, ώστε να καταφέρω να σας παρουσιάσω , για πρώτη φορά στην ιστορία της δημοσιογραφίας, το φάντασμα της τόσο πρόωρα σκοτωμένης βασίλισσας Κλυταιμνήστρας, και το φάντασμα του τόσο πρόωρα δολοφονημένου βασιλιά Άμλετ.

 

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Φάντασμα Άμλετ

vlcsnap-2011-01-10-01h35m40s195– Ο θάνατος η φθορά, και το εφήμερο είναι στοιχεία αναπόφευκτα της ζωής μας . Πως ένα φάντασμα βλέπει τους φόβους των ανθρώπων; Και αν μπορείτε μιλήστε μας για αυτόν τον τρόμο του αιώνιου.

Φ. Άμλετ: Όλα έχουν ημερομηνία λήξης, και όπως είπε και η Γερτρούδη «ότι ζει, ζει για να πεθάνει» Όμως την μνήμη του δικού σας φόβου δεν την έχω πια, διότι βιώνω τον «Τρόμο του αιώνιου, δηλαδή το μαρτύριο μιας ατέρμονης επανάληψης, όπου με καταδίκασαν ο φόνος και το παρελθόν μου να σέρνομαι τις νύχτες.

– Αν μπορούσατε να επιστρέψετε στον κόσμο των ζωντανών, με τον όρο να μην είστε βασιλιάς, να είστε ένας κοινός θνητός θα το δεχόσασταν;

Φ. Άμλετ: Δεν θα μπορούσα ποτέ μακριά από την βασιλική κοίτη της Δανίας. Αν γυρνούσα πίσω, πάλι βασιλιάς θα ήθελα να ήμουν ώστε να μπορέσω να εκδικηθώ τον Φορτεμπράς.

– Ποια είναι η σχέση σας με την Γερτρούδη τώρα ;

Φ. Άμλετ: Η ερώτηση είναι πολύ προσωπική και δεν θα ήθελα να απαντήσω. Παρόλα αυτά μπορώ να σας πω ότι η επικοινωνία μας έχει αποκατασταθεί

– Υπάρχει κάτι που παραμένει «αγκάθι» στην ψυχή σας και θα θέλατε να μας το πείτε;

Φ. Άμλετ : Το γεγονός ότι  ο γιός μου έστησε μια παράσταση για να εξακριβώσει  την τιμιότητα μου. Αυτό με πλήγωσε πολύ. Το γεγονός δηλαδή ότι αμφέβαλε για τον πατέρα του.

– Αν μπορούσατε να επέμβετε στον Σαίξπηρ θα το αλλάζατε αυτό; Θα αφαιρούσατε την σκηνή αυτή.

Φ. Άμλετ: Πιστεύω ότι ο Σαίξπηρ έγραψε το έργο έτσι, παρακινούμενος από τα δικά του φαντάσματα. Δεν νομίζω ότι εγώ θα μπορούσα να τον επηρεάσω ώστε να αλλάξει κάτι . Ο Γιός μου όφειλε να πράξει διαφορετικά. Αυτός ήταν ο συνεχιστής μου στην εξουσία και ο Κλαύδιος του πήρε τον θρόνο. Τι περίμενε για να αντιδράσει;

– Μα ο γιος σας είναι δημιούργημα του Σαίξπηρ. Και το δράμα του οφείλετε στην «αμφιβολία» του.

Φ. Άμλετ: Το «φάντασμά» του είναι δημιούργημα του Σαίξπηρ. Ο γιος μου είναι δικό μου δημιούργημα.                            Ένας κύκλος αίματος κλείνει με αίμα . Αυτό είναι νομοτελειακό. Όφειλε να το γνωρίζει αυτό, δεν καταλαβαίνω  γιατί δίσταζε; Τι φοβόταν; Εξάλλου από το ίδιο δηλητήριο του εχθρού, που σκότωσε και εμένα, πέθανε και αυτός .           Αλλά πιστεύω πως το φάντασμα της Κλυταιμνήστρας θα μπορούσε να σας μιλήσει καλύτερα για την αυτοδικία.

– Εσείς του ορίσατε το πεπρωμένο, και για να το αντέξει έπρεπε να σβήσει και την τελευταία του αμφιβολία. Η παράσταση ήταν η απάντηση στις αμφιβολίες του .

Φ. Άμλετ: Μπορεί να είμαι φάντασμα, αλλά είμαι η επιβεβαίωση της ύπαρξης. Είμαι τα αισθήματα , οι σκέψεις . Δεν χρειαζόταν η παράσταση .

-Πολλοί αμφισβητούν την ύπαρξη σας λέγοντας ότι είστε ένα αποκύημα της φαντασίας του Άμλετ, μια παραίσθηση, τι έχετε να πείτε για αυτό ;

hamlet48-1-5a-11Φ. Άμλετ: Αυτοί που τα ισχυρίζονται αυτά κρύβουν πίσω τους  τον πόλεμο των θρησκευτικών ιδεών και πολλές φορές επιδεικνύουν τον θρησκευτικό φανατισμό τους . Πριν  μιλήσω με τον γιό μου με είχαν δει ο Μάρκελος και ο Βερνάρδος και με είδε και ο Οράτιος. Με βλέπετε και εσείς τώρα. Όλα αυτά είναι αστεϊσμοί.

– Μπορείτε να μας περιγράψετε με λέξεις, να μας κάνετε να καταλάβουμε πώς είναι να είσαι φάντασμα; Τι είναι φάντασμα; Εξηγήστε μας.

imagesLP1QTL73Φ. Άμλετ: Ο μέγας Δημιουργός που μας έφτιαξε όλους, έφτιαξε ομοιώματα. Και ο καλλιτέχνης που μας έβαλε στο έργο του ομοιώματα έβαλε. Και εσείς που θα γράψετε για μας, για να μας παρουσιάσετε ομοιώματα θα βάλετε. Ακόμη και στην προσπάθεια σας να περιγράψετε τον εαυτό σας ένα ομοίωμα του θα χρησιμοποιούσατε. Δεν θα μπορούσατε ποτέ να  αναπαράγετε το αληθινό Ον, αλλά το φάντασμά του, ένα ομοίωμά του δηλαδή . Πιστέψατε ποτέ ότι ο Γερτρούδη, η ο Κλαύδιος δεν ήταν φαντάσματα; Γεννηθήκαμε στην φαντασία του Σαίξπηρ, ζήσαμε στην δικιά σας, αλλά εγώ σε σχέση με τα υπόλοιπα φαντάσματα, ταυτίστηκα με το πεπρωμένο όχι μόνο το δικό σας, αλλά κυρίως όρισα το πεπρωμένο  του γιού μου, και αυτός με τη σειρά του ταυτίστηκε με το δικό σας. Κατά έναν τρόπο όλοι «επιστρέφουμε» και συντελούμε στην «αιώνια επιστροφή του ίδιου». Κατοικούμε στην συνείδηση, είμαστε το απωθημένο που ζητά να βρει διέξοδο.

 

– Πως θα μπορούσα να έρθω σε επαφή με τον γιο σας τον Άμλετ και να του πάρω μια συνέντευξη .

Φ. Άμλετ: (γέλια) Μα με αυτόν μιλάτε τόση ώρα.

 

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Φάντασμα Κλυταιμνήστρας

imagesLBWQ3QKQ-Ήθελα να σας ρωτήσω αν ως φάντασμα αισθάνεστε περήφανη για την βασιλική σας γενιά;

Φ. Κλυταιμνήστρας: Απορώ πως σκεφτήκατε να μου κάνετε μια τέτοια ερώτηση, φυσικά και εξακολουθώ να είμαι περήφανη.

– Το ρωτάω αυτό διότι ο οίκος σας έχει βουτηχτεί στο αίμα

Φ. Κλυταιμνήστρας: Προσωπικά ότι απεχθανόμουν, σκεπτόμουν ή επιθυμούσα όσο ζούσα, απεχθάνομαι, σκέπτομαι, και επιθυμώ και ως φάντασμα. Το αίμα φέρνει αίμα και ο φόνος φόνο. Πιστεύω ότι σας είναι γνωστά αυτά. Σας παρακαλώ μην προσπαθείτε να υπονοήσετε ότι εγώ ήμουν η αιτία του κακού.

– Δεν έχω καμία τέτοια πρόθεση, πιστέψτε με. Ο ρόλος μου είναι καθαρά δημοσιογραφικός.  Πείτε μου παρακαλώ γιατί ζητήσατε βοήθεια από τις Ερινύες και όχι από κάποιον θνητό, συγγενή σας ή φίλο ;

Φ. Κλυταιμνήστρας: Αν μπορούσα να πάρω τον νόμο στα χέρια μου θα είχα δράσει η ίδια, αλλά βλέπεται ως φάντασμα δεν μπορώ να εκδικηθώ, Το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να επεμβαίνω στα όνειρα και να τα κάνω εφιάλτες. Αλλά αυτό δεν μου αρκούσε. Ούτε στους ενόχους άξιζε μια  τιμωρία μόνο με εφιάλτες. Ήθελα δικαίωση!  Και ζήτησα βοήθεια για την αποκατάσταση της  δικαιοσύνης από τις κατεξοχήν αρμόδιες, τις Ερινύες.

–  Ο σύζυγος σας όμως δολοφονήθηκε από εσάς…

435px-pompeii_-_casa_del_bracciale_doro_-_theatre_maskΦ. Κλυταιμνήστρας: Ναι. Έπρεπε λοιπόν να απαντήσω σε αυτήν την κατηγορία . Όταν τόσο αναπάντεχα και βίαια βρέθηκα στον Άδη, οι ψυχές  εκεί με κατηγορούσαν, όπως κάνετε και εσείς τώρα. Η τιμωρία των ενόχων της δικής μου δολοφονίας, θα σταματούσε επιτέλους αυτές τις κατηγορίες εναντίων μου. Μην ξεχνάτε ότι ο κι Αγαμέμνονας -που τόσο εύκολα τον αθωώνεται- το ίδιο έκανε σε μένα όταν πήγε στον Άδη. Έκανε τα όνειρα μου εφιάλτες, και έβαλε τα παιδιά μου να με σκοτώσουν. Αυτό γιατί όλοι το παραβλέπουν; Ο πατέρας του γιού μου του Ορέστη, ο πρώην σύζυγος μου, φόρτωσε στον γιό μας την ευθύνη της δολοφονίας μου. Άρα μη ζητάτε από μένα μονάχα ευθύνες για ότι έπραξα. Οι ηθικοί αυτουργοί είναι άλλοι.

– Πίστευα ότι μετά την δικαίωση του γιού σας, από το ανώτατο δικαστήριο, θα είχατε σκεφτεί και αξιολογήσει κάπως διαφορετικά τα πράγματα.

Φ. Κλυταιμνήστρας: Ακόμα και τώρα που σας μιλάω δεν έχω βρει φάρμακο στον πόνο μου . Πόνεσα πολύ στη ζωή μου και συνεχίζω να πονάω. Η ψυχή μου δεν βρήκε ποτέ γαλήνη και δικαίωση. Τις Ερινύες δεν τις έστειλα εγώ να καταδιώξουν τον Ορέστη, εγώ τις παρότρυνα να συνεχίσουν θέλοντας να φέρουν εις πέρας το έργο τους .  Οι Θεοί αποφάσισαν να αθωωθεί ο Ορέστης, θέσπισαν νόμους και όρισαν την τύχη του και τις τύχες όλων των ανθρώπων ενώπιων της Δικαιοσύνης. Όμως οι ίδιοι Θεοί που θέσπισαν νόμους, όριζαν τις τύχες μας. Έπαιζαν με εμάς. Η τύχη της οικογένειας μου ήταν στα χέρια τους. Μας αφάνισαν! Μπλεχτήκαμε στα δίχτυα τους, μας χρησιμοποίησαν, μας όρισαν και ύστερα θέσπισαν νόμους καταδικάζοντας μας ή αθωώνοντας μας . Πως θα μπορούσα να αξιολογήσω διαφορετικά τα πράγματα, όταν σέρνομαι τις νύχτες στα σκοτάδια, αιώνια καταδικασμένη φταίχτρα; Τι Φταίω εγώ για τα παιχνίδια των Θεών;

– Η βούληση δεν παίζει κανένα ρόλο, στη ζωή μας; Όλα, η τύχη και οι θεοί τα ορίζουν ;

vovolis02tnΦ. Κλυταιμνήστρας: Έτσι πιστεύω, οι Θεοί μας κυβερνούν. Αυτοί ορίζουν τις τύχες μας . Αλλά ακόμη και αν κάποιος δεν το δέχεται αυτό, και πιστεύει πως αυτός, μόνος, ορίζει τη ζωή του, ένα έχω να του πω: πως τα έντομα δεν τσιμπάνε γιατί είναι μοχθηρά , αλλά γιατί πρέπει να ζήσουν. Οποιαδήποτε άλλη σκέψη οδηγεί στην πλάνη, το αγαπημένο παιχνίδι των Θεών. Με πιόνια εμάς.

smoktunovskiy_gamlet

Η συνέντευξη αυτή με τα φαντάσματα έληξε κάπως απότομα, μιας και το φως της  μέρας άρχισε σταδιακά να κάνει πιο έντονη την εμφάνισή του. Η εμφάνιση των φαντασμάτων  που αποτελούν μεταιχμιακές οντότητες,  ευνοείται σε στιγμές οριακές, όπως η στιγμή κατά την οποία η νύχτα παραχωρεί την θέση της στο φώς του ήλιου. Δεν μπορώ πάλι με σιγουριά να σας πω αν ή συνάντησή μας αυτή έγινε στο μεταίχμιο της μέρας ή σε κάποιο όνειρο μου. Μπορώ όμως να σας διαβεβαιώσω  όχι μόνο ότι έγινε, άλλα ότι ανανεώσαμε κιόλας  το ραντεβού μας για μια νέα συνάντηση , επιβεβαιώνοντας έστω και κατά το ελάχιστο την «αιώνια επιστροφή του ίδιου»  .

Συριώτης Χρήστος

Πνευματικά κατοχυρωμένο κείμενο .

 

This entry was posted in Personal and tagged , , by Christos Syriotis. Bookmark the permalink.

About Christos Syriotis

Απόφοιτος του τμήματος Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Απόφοιτος της δραματικής σχολής Αθηνών του Γ. Θεοδοσιάδη . Έλαβε μέρος ως ηθοποιός σε θεατρικές παραστάσεις όπως : Άμλετ, Φοίνισσες, Ερωφίλη, Οιδίπους Τύραννος, Επιθεωρητής, Μάλα, Δείπνο ηλιθίων, Λυδία, Οι επισκέπτες, Γαμήλια δεξίωση, Ασκητική, Άμλετ comedy, Ολόκληρος ο Σαίξπηρ σε μια ώρα, Μη γελάτε είναι σοβαρό, Χαρτοπαίχτρα, Μαύρη κωμωδία, Κύκλος με την κιμωλία, Ειρήνη, Party Time, Ιωάννης Γαβριήλ Μπόρκμαν, Λαλαλώ και Ρεπετέ κ.α. Ενδεικτικά αναφέρουμε μερικές συνεργασίες του με τους: Γιώργο Κιμούλη, Άννα Συνοδινού, Γρηγόρη Βαλτινό, Τάκη Ζαχαράτο, Πέτρο Φιλιππίδη , Γιάννη Νικολαΐδη, Νίκο Χαραλάμπους, Γιάννη Καραχισαρίδη, Andriew Visnevski, Ηλία Ασπρούδη, Γ. Κακλέα, Κώστα Σπυρόπουλο, Κωστή Καπελώνη κ.α. Εργάστηκε σα βοηθός σκηνοθέτη σε αρκετές θεατρικές παραστάσεις και το 2004 διασκεύασε και σκηνοθέτησε σε πρώτη παγκόσμια θεατρική μεταφορά το έργο του Νίκου Καζαντζάκη Ασκητική. Το 2013 έγραψε και παρουσίασε στην σκηνή το έργο: «Τι κοιτάτε, ρε ;» Έχει λάβει μέρος ως ηθοποιός σε αρκετές δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές, σε μεγάλες κινηματογραφικές παραγωγές ενώ δανείζει τη φωνή του σε πολλές μεταγλωττισμένες παιδικές ταινίες ,ντοκιμαντέρ και διαφημιστικά . Εργάστηκε για χρόνια σαν ραδιοφωνικός παραγωγός παρουσιάζοντας την αφιερωματική εκπομπή αναμνήσεων " τι μου θύμισες τώρα"

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *