Δεν είναι τα αγάλματα που «πηγαινοέρχονται»

palamasΔεν είναι τα αγάλματα που «πηγαινοέρχονται», όταν βγαίνουν από το φως και μπαίνουν στο σκοτάδι, ή όταν βγαίνουν από το σκοτάδι και έρχονται στο φως , είναι το ίδιο το φως.

Αυτό το λαμπερό φως, που μια τη στιγμή ευφραίνει τις ψυχές μας και την άλλη είναι μαύρο και τις σκοτεινιάζει. Όλοι το έχουμε μέσα μας. Και είναι και σκοτεινό και φωτεινό συνάμα. Μας το επιβάλουν και το επιβάλουμε. ( Κι όποιος δεν βλέπει το σκοτάδι και το αρνείται, δεν αναζητά το φως)

Οι καλλιτέχνες που με την λάμψη του άσβεστου κεριού μέσα τους, έπλασαν μάρμαρα , γνώριζαν ότι τα αγάλματα δεν αντανακλούν το φως , το δημιουργούν .

 

karyatida-apo-panagiotareaΜερικά από αυτά τα αγάλματα παρέμειναν θαμμένα στο σκοτάδι για αιώνες. (Κάτι ήξεραν οι νεκροθάφτες τους!) Τόσους ώστε να ετοιμαστεί κατάλληλα ο κόσμος να μπορεί να αντέξει να αντικρύσει το φως τους . Να μπορεί να συνειδητοποιήσει και να αποδεχτεί το γεγονός ότι αυτά τα μάρμαρα δημιουργούν το φως.

 

 

 

katastrophi1355Αλλά παρά τους αιώνες και την εξέλιξη, το σκοτάδι μέσα μας δεν έπαψε να θρέφει την ζήλεια και την βαρβαρότητα. Άλλωστε πως μπορεί ένα σκοτάδι να ανεχθεί την μαρμάρινη λαμπερή πηγή ;

 

Όμως ως εδώ! Ας μη φοβόμαστε τις «σκιές».  Γιατί αυτές μας αποδεικνύουν ότι υπάρχει φως .

dyo-karyatides-tymvos-kasta-amfipolhpalamasΚάποτε δυο γυναικεία χέρια θα παίξουν τον ρόλο της μάνας, θα καθαρίσουν το μαύρο. Θα βγάλουν το χώμα, την μαυρίλα, θα σκουπίσουν το αίμα τα δάκρυα … Με ένα σφουγγάρι, με ένα πανί , με ένα καλέμι . Είναι τα χέρια των μανάδων μας! Αυτών που από την σκοτεινή τους μήτρα μας φέρνουν στην φωτεινή άβυσσο.

iraq-monuments-1728x800_c

 

 

 

 

 

Δεν είναι τα αγάλματα που «πηγαινοέρχονται», όταν βγαίνουν από το φως και μπαίνουν στο σκοτάδι, ή όταν βγαίνουν από το σκοτάδι και έρχονται στο φως , είναι το ίδιο το φως.

ÁÐÏ ÔÏ ÐÑÙÉ ÓÔÇÍ ÌÁ×Ç ÔÁ ÓÕÍÅÑÃÅÉÁ ÊÁÈÁÑÉÓÌÏÕ ÃÉÁ ÍÁ ÊÁÈÁÑÉÓÏÕÍ ÔÁ ÁÃÁËÌÁÔÁ ÁÐÏ ÔÉÓ ÆÇÌÉÅÓ ÐÏÕ ÐÑÏÎÅÍÇÓÁÍ ÁÃÍÙÓÔÏÉ--×ÑÇÓÔÏÓ ÌÐÏÍÇÓ//EUROKINISSI

Χρήστος Συριώτης

 

This entry was posted in Personal and tagged , , by Christos Syriotis. Bookmark the permalink.

About Christos Syriotis

Απόφοιτος του τμήματος Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Απόφοιτος της δραματικής σχολής Αθηνών του Γ. Θεοδοσιάδη . Έλαβε μέρος ως ηθοποιός σε θεατρικές παραστάσεις όπως : Άμλετ, Φοίνισσες, Ερωφίλη, Οιδίπους Τύραννος, Επιθεωρητής, Μάλα, Δείπνο ηλιθίων, Λυδία, Οι επισκέπτες, Γαμήλια δεξίωση, Ασκητική, Άμλετ comedy, Ολόκληρος ο Σαίξπηρ σε μια ώρα, Μη γελάτε είναι σοβαρό, Χαρτοπαίχτρα, Μαύρη κωμωδία, Κύκλος με την κιμωλία, Ειρήνη, Party Time, Ιωάννης Γαβριήλ Μπόρκμαν, Λαλαλώ και Ρεπετέ κ.α. Ενδεικτικά αναφέρουμε μερικές συνεργασίες του με τους: Γιώργο Κιμούλη, Άννα Συνοδινού, Γρηγόρη Βαλτινό, Τάκη Ζαχαράτο, Πέτρο Φιλιππίδη , Γιάννη Νικολαΐδη, Νίκο Χαραλάμπους, Γιάννη Καραχισαρίδη, Andriew Visnevski, Ηλία Ασπρούδη, Γ. Κακλέα, Κώστα Σπυρόπουλο, Κωστή Καπελώνη κ.α. Εργάστηκε σα βοηθός σκηνοθέτη σε αρκετές θεατρικές παραστάσεις και το 2004 διασκεύασε και σκηνοθέτησε σε πρώτη παγκόσμια θεατρική μεταφορά το έργο του Νίκου Καζαντζάκη Ασκητική. Το 2013 έγραψε και παρουσίασε στην σκηνή το έργο: «Τι κοιτάτε, ρε ;» Έχει λάβει μέρος ως ηθοποιός σε αρκετές δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές, σε μεγάλες κινηματογραφικές παραγωγές ενώ δανείζει τη φωνή του σε πολλές μεταγλωττισμένες παιδικές ταινίες ,ντοκιμαντέρ και διαφημιστικά . Εργάστηκε για χρόνια σαν ραδιοφωνικός παραγωγός παρουσιάζοντας την αφιερωματική εκπομπή αναμνήσεων " τι μου θύμισες τώρα"

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *