Φαγητό – μια συναρπαστική εμπειρία

Πuntitledως μπορώ να ξεχάσω τα μοσχομυριστά φαγητά της Γιαγιάς μου της Κατίνας, που καταγόταν από την Πόλη, και τα υπέροχα πασχαλινά της κουλουράκια, σκαλισμένα με τόση μαεστρία , που τα σχέδιά τους ομοίαζαν  έργα τέχνης, αλλά και εκείνα τα μοναδικά κανταΐφια τα παραφουσκωμένα στους ξηρούς καρπούς, σιροπιασμένα με αγνό μέλι και στολισμένα με ένα γαρυφαλάκι  και που όμοια τους δεν έχω ξανά φάει στη ζωή μου;

Αλλά και της Γιαγιάς μου της Δέσποινας – αριστοκράτισσας εξ Αιγύπτου- πως μπορώ να μην νοσταλγώ τα υπέροχα σοκολατένια της κέικ και το γαλλικό πρωινό με  τα βουτηγμένα στο φρέσκο γάλα και αυγό  ψωμάκια ;  

Τη Μνήμη την ενισχύουν οι γεύσεις, και καμία φορά η μνήμη και η θύμηση  «φωλιάζουν» στις γεύσεις.

Πόσες φορές μιλάμε για έναν τόπο που επισκεφτήκαμε και αυτόματα μας έρχεται στο νου η γεύση του τοπικού φαγητού που φάγαμε εκεί; Και πόσες φορές θυμόμαστε και νοσταλγούμε  κάποιον που μας τάισε εξαιρετικά;  

imagesETGBSQSXΓιατί το φαγητό , κακά τα ψέματα, είναι πολιτισμός, κουβαλά μνήμη, είναι αίσθηση, είναι ο χαρακτήρας του ανθρώπου που το έφτιαξε, είναι η αύρα του τόπου που σερβιρίστηκε, είναι το αίσθημα που βάζει αυτός που το φτιάχνει, για να το προσφέρει σε αυτόν που το τρώει.

Και η στιγμή που όλοι βρίσκονται γύρω από ένα τραπέζι για να φάνε είναι μυσταγωγία . Μια μυσταγωγία που ξεκινά από την στιγμή που αρχίζει να μαγειρεύεται το φαγητό, από το πρώτο υλικό του .

imagesIRXA12QEΌποιο τόπο και αν επισκεφτώ έχω φροντίσει από πριν να ενημερωθώ για τον πολιτισμό των γεύσεων που κρύβει. Για τα παραδοσιακά του εδέσματα και τις κρυφές γωνίες που επιλέγουν οι ντόπιοι για να τραφούν. Από μικρός μου άρεσε να ταυτίζω τα μέρη που βρισκόμουν με γεύσεις  και μυρωδιές. Και όσο μεγαλώνω αυτό αποτελεί ανάγκη πια . Ναι ! Μου αρέσει να είμαι γευσιγνώστης! Είναι συναρπαστική εμπειρία . Και όταν ομοτράπεζος την μοιράζεσαι με άλλους, αυτό το λέω ευτυχία .

imagesBP6I0N3QΚαι την ευτυχία αυτή στην Ελλάδα μπορεί κανείς να την βιώσει έχοντας χιλιάδες διαφορετικές επιλογές.  Ευτυχώς είμαστε σε πλεονεκτική θέση έναντι άλλων λαών που έχουν περιορισμένες επιλογές. Δεν μπορούν να φάνε για παράδειγμα πλάι στη Θάλασσα, ή εν αντιθέσει με μας, για πολλούς μήνες έξω στη φύση. Και ούτε και το κλίμα που έχουν, τους επιτρέπει να καταναλώνουν τα καλούδια που έχουμε εμείς.

Φυσικά ο καθένας αναζητά τις δικές του μνήμες, τον δικό του πολιτισμό, τα δικά του διατροφικά «θέλω».

imagesF7W35Q8SΚάθε μέρα της ζωή μας είναι μια καινούρια εμπειρία, με γεύσεις , χρώματα, αισθήματα. Όλα στη Ζωή λειτουργούν αυτόνομα , όλα τα γευόμαστε «στη στιγμή» αλλά πάντα υπάρχει η Mνήμη που λειτουργεί συνειδητά ή ασυνείδητα . Και πάντα αυτή ορίζει «τα μέτρα και τα σταθμά» , γιατί κακά τα ψέματα αυτά που συχνά νοσταλγούμε – όπως τα καμωμένα από τα χέρια της γιαγιάς-  είναι και τα πιο πολύτιμα αγαθά μας.

 imagesDI5QS3R7Θα κλείσω το άρθρο μου χαριτολογώντας με την απορία ενός εφτάχρονου που διάβασα στο διαδίκτυο:

 Θα ‘θελα να ‘ξερα ποιος βάζει τις βιταμίνες στο σπανάκι, στο καρότο και στο ρετσινόλαδο και δεν τις βάζει στα παγωτά, στα πατατάκια και στις καραμέλες.

 

 

Το κείμενο αποτελεί μέρος συνέντευξης μου στον Τάσο Μητσελή για το περιοδικό “Food and Leisure Guide” στην στήλη του “η μέρα μου στο πιάτο”

This entry was posted in Personal and tagged , , , by Christos Syriotis. Bookmark the permalink.

About Christos Syriotis

Απόφοιτος του τμήματος Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Απόφοιτος της δραματικής σχολής Αθηνών του Γ. Θεοδοσιάδη . Έλαβε μέρος ως ηθοποιός σε θεατρικές παραστάσεις όπως : Άμλετ, Φοίνισσες, Ερωφίλη, Οιδίπους Τύραννος, Επιθεωρητής, Μάλα, Δείπνο ηλιθίων, Λυδία, Οι επισκέπτες, Γαμήλια δεξίωση, Ασκητική, Άμλετ comedy, Ολόκληρος ο Σαίξπηρ σε μια ώρα, Μη γελάτε είναι σοβαρό, Χαρτοπαίχτρα, Μαύρη κωμωδία, Κύκλος με την κιμωλία, Ειρήνη, Party Time, Ιωάννης Γαβριήλ Μπόρκμαν, Λαλαλώ και Ρεπετέ κ.α. Ενδεικτικά αναφέρουμε μερικές συνεργασίες του με τους: Γιώργο Κιμούλη, Άννα Συνοδινού, Γρηγόρη Βαλτινό, Τάκη Ζαχαράτο, Πέτρο Φιλιππίδη , Γιάννη Νικολαΐδη, Νίκο Χαραλάμπους, Γιάννη Καραχισαρίδη, Andriew Visnevski, Ηλία Ασπρούδη, Γ. Κακλέα, Κώστα Σπυρόπουλο, Κωστή Καπελώνη κ.α. Εργάστηκε σα βοηθός σκηνοθέτη σε αρκετές θεατρικές παραστάσεις και το 2004 διασκεύασε και σκηνοθέτησε σε πρώτη παγκόσμια θεατρική μεταφορά το έργο του Νίκου Καζαντζάκη Ασκητική. Το 2013 έγραψε και παρουσίασε στην σκηνή το έργο: «Τι κοιτάτε, ρε ;» Έχει λάβει μέρος ως ηθοποιός σε αρκετές δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές, σε μεγάλες κινηματογραφικές παραγωγές ενώ δανείζει τη φωνή του σε πολλές μεταγλωττισμένες παιδικές ταινίες ,ντοκιμαντέρ και διαφημιστικά . Εργάστηκε για χρόνια σαν ραδιοφωνικός παραγωγός παρουσιάζοντας την αφιερωματική εκπομπή αναμνήσεων " τι μου θύμισες τώρα"

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *